Κάθε μεταγραφή έχει δύο όψεις, την αγωνιστική και την ψυχολογική. Η μετακόμιση του Ταϊρίκ Τζόουνς από το Βελιγράδι στον Πειραιά δεν είναι απλώς μια αλλαγή φανέλας. Είναι η ιστορία ενός παίκτη που έφυγε από τη Σερβία κουβαλώντας ένα βαρύ φορτίο κατηγοριών, για να βρει το νέο του λιμάνι στον Ολυμπιακό. Στη Stark Arena η συζήτηση δεν περιστρέφεται γύρω από το πόσο θα λείψουν τα καρφώματά του, αλλά γύρω από το “δηλητήριο” που άφησε πίσω η φυγή του.
Για τους οπαδούς της Παρτιζάν, ο Αμερικανός σέντερ μετατράπηκε στο εξιλαστήριο θύμα μιας εφιαλτικής περιόδου. Το κλίμα στο Βελιγράδι μυρίζει μπαρούτι μετά την αποχώρηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και μερίδα του κόσμου έψαχνε ενόχους. Δυστυχώς για τον Τζόουνς, το δάχτυλο έδειξε εκείνον. Οι φήμες οργιάζουν πως η συμπεριφορά του έπαιξε ρόλο στην απόφαση του θρυλικού προπονητή να κλείσει την πόρτα πίσω του.
Η καχυποψία και οι «ψεύτικοι» τραυματισμοί
Το αφήγημα που χτίστηκε εναντίον του είναι σκληρό. Μιλούν για έναν αθλητή που διάλεγε παιχνίδια και επικαλούνταν ενοχλήσεις που οι μαγνητικές δεν επιβεβαίωναν ποτέ. Η διοίκηση της σερβικής ομάδας άφησε να εννοηθεί πως υπήρχαν παίκτες που δεν άντεχαν την πειθαρχία του «Ζοτς». Το περιστατικό με τον διαιτητή στο ματς με τη Βιλερμπάν ήρθε απλώς να δέσει το γλυκό μιας σχέσης που είχε ραγίσει ανεπανόρθωτα.
Αυτό το κλίμα τοξικότητας είναι κάτι που ο Ολυμπιακός πρέπει να διαχειριστεί αλλά και να εκμεταλλευτεί. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας παραλαμβάνει έναν παίκτη που νιώθει αδικημένος. Έναν αθλητή που έχει κίνητρο να αποδείξει πως οι κατηγορίες περί αντιεπαγγελματισμού ήταν απλώς η δικαιολογία μιας ομάδας που κατέρρεε εσωτερικά.
Το παράδοξο της επιτυχίας
Εδώ κρύβεται η μεγάλη ειρωνεία της υπόθεσης. Όσο κι αν τον κατηγορούν σήμερα, ο Τζόουνς οφείλει την εκτόξευσή του στον προπονητή που φέρεται να «πρόδωσε». Πριν φορέσει τα ασπρόμαυρα, ήταν ένας καλός αθλητής. Τώρα είναι ένας σέντερ επιπέδου EuroLeague.
- Έμαθε να διαβάζει το παιχνίδι σε υψηλό επίπεδο
- Απέκτησε ρόλο και ταυτότητα στο παρκέ
- Αναδείχθηκε MVP στους τελικούς της ABA League
Γνώριζε πολύ καλά που πήγαινε. Είχε δει την περίπτωση του Ματίας Λεσόρ και ήξερε πως το «σχολείο» του Ομπράντοβιτς είναι σκληρό αλλά σε βγάζει καλύτερο. Και πέτυχε. Ο Ολυμπιακός δεν παίρνει ένα ρίσκο, αλλά έναν έτοιμο, σμιλεμένο ψηλό που ανέβασε τις μετοχές του μέσα στη φωτιά του Βελιγραδίου.
Το γεγονός πως έφυγε χωρίς ένα ουσιαστικό «ευχαριστώ» από την εξέδρα δείχνει πολλά για το συναίσθημα που κυριαρχεί στη Σερβία. Ίσως όμως αυτό το συναισθηματικό κενό να είναι το καλύτερο καύσιμο για τη νέα του αρχή στο ΣΕΦ.
