Ο Ολυμπιακός έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια ρόστερ με βάθος, ποιότητα και σταθερή παρουσία στην ελίτ της EuroLeague. Υπάρχει, όμως, ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό προφίλ που θα μπορούσε να κάνει τη διαχείριση του Γιώργου Μπαρτζώκα πιο εύκολη: ένας πραγματικός ψηλός που να παίζει και στο «4» και στο «5».
Όχι απλώς ένας power forward που κατεβαίνει περιστασιακά στο «5». Ούτε ένας center που μπορεί για λίγα λεπτά να σταθεί δίπλα σε άλλον ψηλό. Το ιδανικό προφίλ είναι ένας παίκτης με πραγματική διπλή χρησιμότητα, μέγεθος, ικανότητα να καλύπτει τη ρακέτα και, ιδανικά, απειλή από την περιφέρεια.
Γι’ αυτό το παράδειγμα του Φίλιπ Πετρούσεφ είναι τόσο χαρακτηριστικό. Όχι ως ενεργή μεταγραφική υπόθεση, αλλά ως τύπος παίκτη.
Το πρόβλημα φαίνεται περισσότερο στην Ελλάδα
Στην EuroLeague, το ζήτημα είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμο. Ο Μπαρτζώκας μπορεί να χρησιμοποιήσει ολόκληρο το διαθέσιμο ρόστερ, να μοιράσει λεπτά, να προσαρμόσει σχήματα και να επιλέξει ανάλογα με το matchup.
Στην Stoiximan GBL, όμως, η εξίσωση αλλάζει λόγω του περιορισμού στους ξένους. Εκεί δεν μετρά μόνο η ποιότητα του ρόστερ, αλλά και το πώς χωρούν οι επιλογές μέσα στη λίστα που δηλώνεται για κάθε παιχνίδι.
Αν ο Ολυμπιακός πάει σε ένα ματς με δύο ξένους ψηλούς, τότε η κάλυψη στο «5» μπορεί να γίνει εύθραυστη. Ένα πρόβλημα με φάουλ, ένας μικροτραυματισμός ή μία κακή βραδιά αρκούν για να αλλάξουν όλο το πλάνο.
Αν, από την άλλη, δηλωθούν τρεις ξένοι για τη frontline, τότε μεγάλο μέρος των διαθέσιμων θέσεων ξένων καταναλώνεται στους ψηλούς. Αυτό περιορίζει τις επιλογές στην περιφέρεια και στα wings, δηλαδή σε θέσεις όπου ο Ολυμπιακός συχνά χρειάζεται δημιουργία, άμυνα, μέγεθος και σουτ.
Εκεί ακριβώς μπαίνει η αξία ενός πραγματικού «4-5».
Γιατί το προφίλ Πετρούσεφ αλλάζει την εξίσωση
Ένας παίκτης με χαρακτηριστικά Πετρούσεφ δεν λύνει μόνο ένα πρόβλημα βάθους. Λύνει πρόβλημα δομής.
Μπορεί να παίξει δίπλα σε καθαρό center ως power forward, αλλά μπορεί και να μετακινηθεί στο «5» όταν η ομάδα χρειάζεται πιο ευέλικτο σχήμα. Αυτό σημαίνει ότι με μία επιλογή ξένου ο προπονητής παίρνει περισσότερες από μία λύσεις.
Η αξία αυτής της ευελιξίας είναι μεγάλη. Ένας τέτοιος παίκτης μπορεί να επιτρέψει στον Ολυμπιακό να δηλώσει δύο ξένους ψηλούς, αλλά στην πράξη να έχει τρεις διαφορετικές χρήσεις στη frontline: έναν καθαρό center, έναν ψηλό που παίζει και δίπλα του, και μία εναλλακτική λύση στο «5» για πιο γρήγορα ή πιο ανοιχτά σχήματα.
Αν υπάρχει και αξιόπιστο περιφερειακό σουτ, το κέρδος γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Ο Ολυμπιακός μπορεί να ανοίξει το γήπεδο, να δημιουργήσει καλύτερες αποστάσεις για τους guards και να αποφύγει σχήματα με δύο ψηλούς που κλείνουν υπερβολικά τη ρακέτα.
Δεν είναι θέμα μόνο ονόματος
Το θέμα δεν είναι αν ο Ολυμπιακός μπορεί ή θέλει να επιστρέψει στον Πετρούσεφ. Αυτή τη στιγμή, το όνομά του λειτουργεί περισσότερο ως περιγραφή αγωνιστικού προφίλ παρά ως ρεαλιστικό μεταγραφικό σενάριο.
Η ουσία είναι διαφορετική: ο Ολυμπιακός θα είχε ιδιαίτερη αξία από έναν ψηλό που να ενώνει δύο θέσεις. Έναν παίκτη που να μη χρειάζεται να είναι βασικός πρωταγωνιστής, αλλά να αλλάζει τη γεωμετρία του ρόστερ.
Στη EuroLeague, ένα τέτοιο προφίλ δίνει περισσότερες επιλογές ανά matchup. Στην Ελλάδα, μπορεί να δώσει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: καλύτερη διαχείριση των ξένων.
Αυτό είναι το πραγματικό κενό. Όχι απαραίτητα ένας ακόμη center. Όχι απαραίτητα ένας ακόμη power forward. Αλλά ένας ψηλός που να μπορεί να είναι και τα δύο, χωρίς να χαλάει την ισορροπία της πεντάδας.
Για μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, που κρίνεται στις λεπτομέρειες και στα μεγάλα παιχνίδια, η ευελιξία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι εργαλείο τίτλου.
