Ο Γιώργος Πρίντεζης, ένας από τους πιο αγαπητούς αθλητές του ελληνικού μπάσκετ, άφησε το δικό του ανεξίτηλο στίγμα στα γήπεδα. Η πορεία του υπήρξε γεμάτη από μεγάλες επιτυχίες, συγκινήσεις και στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη των φιλάθλων του Ολυμπιακού, αλλά και όσων αγαπούν το άθλημα. Όμως, όπως ο ίδιος αποκαλύπτει, πίσω από κάθε του βήμα, υπήρχαν άνθρωποι που τον στήριξαν και στιγμές που τον καθόρισαν ως αθλητή και ως άνθρωπο.
Η εικόνα της φανέλας του Γιώργου Πρίντεζη να υψώνεται στον ουρανό του ΣΕΦ ήταν από τις πιο συγκινητικές στιγμές στην ιστορία του συλλόγου. Ένα τελευταίο παιχνίδι, μια τελευταία νίκη, για την ομάδα που αγάπησε όσο καμία άλλη. Όμως, πίσω από αυτή την τελευταία εμφάνιση υπήρχε μια προσωπική ιστορία, που ο ίδιος μοιράστηκε στην εκπομπή “Happy Day” του ALPHA.
Η επιστροφή του στο παρκέ δεν ήταν μια προγραμματισμένη κίνηση. Αντίθετα, ήταν το αποτέλεσμα μιας συγκινητικής συζήτησης με την κόρη του, τη μικρή Ζόζεφιν. “Δεν είχα σκοπό να παίξω ξανά,” παραδέχθηκε ο Πρίντεζης. “Όταν όμως άκουσε η κόρη μου την ιδέα αυτή, μου είπε: ‘Μπαμπά, θα ήθελα να σε δω έστω μία τελευταία φορά γιατί δεν σε θυμάμαι.’ Ήταν τόσο απλό, αλλά ταυτόχρονα τόσο δυνατό. Έτσι, μου έδωσε ένα έξτρα κίνητρο και αποφάσισα να το κάνω.”
Η απόφαση να αποχωρήσει από την ενεργό δράση ήταν για τον Πρίντεζη μια φυσική εξέλιξη. “Δεν μπορώ να πω ότι μου λείπουν πλέον πολλά πράγματα από το μπάσκετ,” τόνισε. “Ο κύκλος έκλεισε. Είναι σημαντικό να ξέρεις πότε να σταματάς, πριν κουράσεις τόσο τον εαυτό σου όσο και τους γύρω σου.”
Για τον Πρίντεζη, η απόσυρση δεν ήταν μόνο θέμα φυσικής κατάστασης, αλλά και ψυχολογικής αντοχής. Η πίεση της επαγγελματικής καριέρας και τα μικρά προβλήματα υγείας άρχισαν να συσσωρεύονται, γεγονός που τον οδήγησε στην απόφαση αυτή. “Ήταν και ψυχολογικοί οι λόγοι, αλλά και προβλήματα άρχισαν να εμφανίζονται σιγά-σιγά. Το σωστό είναι να σταματάς όταν νιώθεις ότι πρέπει.”
Στο επίκεντρο της ζωής του Γιώργου Πρίντεζη, πέρα από το μπάσκετ, υπήρξε πάντα η οικογένεια. Ειδικότερα, η σχέση του με τον πατέρα του ήταν καθοριστική για την πορεία του ως αθλητής. Σε κάθε παιχνίδι, κάθε νίκη και ήττα, ο Πρίντεζης ήξερε πως τον περίμενε ένα μήνυμα από τον πατέρα του. “Πάντα σκεφτόμουν τον πατέρα μου όταν έπαιζα,” αποκάλυψε. “Όταν ήμουν καλός, προσπαθούσε να με κρατήσει ταπεινό, να μου υπενθυμίζει ότι υπάρχει πάντα χώρος για βελτίωση. Όταν δεν ήμουν καλός, μου έδινε το κουράγιο που χρειαζόμουν.”
Η σχέση τους δεν ήταν απλά μια σχέση πατέρα-γιου, αλλά και μιας ιδιαίτερης φιλίας, βασισμένης στον αμοιβαίο σεβασμό. “Ο πατέρας μου έπαιξε σημαντικό ρόλο γιατί έπαιζε και αυτός μπάσκετ. Με καθοδηγούσε, πάντα με σεβασμό στη δική μου προσωπικότητα και αυτό που έκανα,” ανέφερε με συγκίνηση.
Παρόλο που η σχέση με τον πατέρα του είχε μια ειδική δυναμική λόγω του μπάσκετ, ο Πρίντεζης δεν παραλείπει να αναφέρει και τη μητέρα του, η οποία ήταν πάντα στο πλευρό του. “Η μάνα είναι μάνα,” είπε χαρακτηριστικά, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της και την ασταμάτητη στήριξή της καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του.
Πλέον, ο Γιώργος Πρίντεζης απολαμβάνει την καθημερινότητά του εκτός παρκέ, έχοντας κλείσει το κεφάλαιο της επαγγελματικής του πορείας με τον πιο όμορφο τρόπο. Όμως, οι αναμνήσεις, οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν και η αγάπη που έλαβε από τους φιλάθλους, παραμένουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά του.
